Wszystkim czytelnikom bloga „only heaven”
składam serdeczne życzenia magicznych,
zwariowanych świąt Bożego Narodzenia!
Wielu prezentów pod choinką,
a w Nowym Roku samych udanych serii anime
i wiele czasu na przyjemności :)

Asqua

Zacznijmy może od anime :D zastanawiałam się nad dwoma, czyli Usagi Drop oraz Ao no Exorcist, ale wybieram Ao, ponieważ o Usagi ostatnio pisałam, więc nie chcę być monotematyczna :D

O czym to? O demonie, który pragnie zostać egzorcystą (w takim wieeelkim skrócie, w końcu to nie jest recenzja :D). Seria jest ciekawa, zabawna, Mefisto rządzi, dodatkowo ma cudną kreskę. Niestety koło 20 odcinka zaczyna się psuć, skąd my to znamy?! xD ale ogląda się ją przyjemnie i z zainteresowaniem, w końcu o to chodzi :D więc mimo pewnych niedoskonałości polecam wszystkim fanom komedii, shounenów.Ano i fankom bishów, Rin jest przecudowny, szczególnie w demonicznej postaci z uroczym ogonkiem :D

I jego też wybieram na top bohatera na dzień dzisiejszy :D Lubię niegrzecznych chłopców z charakterem, a takim jest Rin xD Więcej nie będę się rozwodzić na temat tego anime, zapraszam do obejrzenia wszystkich tych, którzy nie widzieli ;p

Teraz piosenka :D a będzie nią… ta da, nie zgadliście, nie coś z Ao no xD tylko opening z Fairy Tail, nie najnowszy a poprzedni. W ogóle w Fairy Tail jest naprawdę fajna ścieżka dźwiękowa, choć akurat obecny zestaw op&end nie widzi mi się :D także zostawiam Was z utworem Jamal – The Rock City Boy, nie wiem czemu, ale zawsze jak go słucham to myślę o Gajeel’u :d

Streszczenie: Daikichi, 30 letni kawaler, dostaje informację o śmierci dziadka. Wybiera się więc na pogrzeb, a tam dowiaduje się, że staruszek pozostawił po sobie nietypowy „spadek” w postaci 6-letniej córki Rin. Zdezorientowana rodzina nie wie, co zrobić z dziewczynką, nikt nie kwapi się do opieki nad małą, szczególnie że nikt nie wie, kim jest matka dziewczynki i gdzie się podziewa. Pod wpływem impulsu Daikichi postanawia zaopiekować się małą. Niestety, samotne wychowywanie dziecka nie jest tak proste, jak mu się wydawało…

Zabierając się za to anime nie oczekiwałam w sumie nic wielkiego, ot serii lekkiej,łatwej i przyjemnej. A dostałam jedną z lepszych serii, jaką widziałam w ostatnich miesiącach! Ciepło i miłość wylewające się z każdego odcinka zawsze poprawiały mi nastrój. Akcja prowadzona jest powoli, spokojnie. W każdym odcinku dostajemy nową dawkę humoru i obserwujemy jak samotny „ojciec” buduje relacje ze swoją małą „córką” (Daikichi nie jest ojcem Rin, pamiętajcie :D). Nie jest to łatwe zadanie, dla 30-letniego kawalera, ale Rin jest tak słodkim i kochanym dzieckiem, że opieka nad nią przysparza mu wiele radości i szczęścia :)

Niestety, nie wszystko jest proste i łatwe. Daikichi pracuje całymi dniami do późnych godzin, więc Rin musi dużo czasu spędzać  w szkole, a początkowo w przedszkolu. Dodatkowo wstają zawsze bardzo wcześnie. Dziewczynka, o dziwo, na nic nie narzeka, ba nawet stara się pomagać Daikichiemu w obowiązkach domowych i gotowaniu. Daikichi dla opieki nad Rin musi poświęcić spotkania z kolegami, całogodzinne posiedzenia w pracy. Musi uczyć się, jak być samotnym ojcem. W tym zadaniu pomaga mu matka samotnie wychowująca przyjaciela Rin, Koukiego. W trakcie anime widać, że coś iskrzy między mamą Koukiego a Daikichim. Dodatkowo w opiece nad Rin pomagają mu rodzice, którzy początkowo dość sceptycznie byli nastawieni do decyzji syna. Jednak urok małej Rin skruszył ich serca i starają się pomóc Daikichiemu w trudnej roli samotnego ojca.Poznajemy też prawdziwą matkę dziewczynki. Osobiście powód, dla którego zostawiła dziecko jest dla mnie niezrozumiały, ale nie można jej nazwać złą, pozbawioną uczuć kobietą. Szkoda tylko że nie zdecydowała się przynajmniej spotkać ze swoją córką i porozmawiać z nią.

Seria ma tylko 11 odcinków, po jej zakończeniu chciałoby się krzyczeć więcej, więcej. Zainteresowanych odsyłam do mangi, która przedstawia dalsze losy Rin i Daikichiego :) Jeśli chodzi o sprawy techniczne, kreska jest ładna, miła dla oka, choć może trochę za bardzo kanciasta i to może denerwować. Czasami też upraszczają strasznie tła, ale warto zauważyć, że bohaterowie nie chodzą ciągle w tych samych ubraniach :D często zmieniają swoje kreacje. Kolory są żywe i pozytywne, na pewno pasują do nastroju całego anime :)  W sprawie oprawy muzycznej za dużo nie mam do powiedzenia :) opening początkowo nie przypadł mi do gustu, lecz po którymś przesłuchaniu nawet mi się spodobał, endingu nawet nie pamiętam, więc sami musicie ocenić, jak to tam z nim jest :D

Na pewno warto obejrzeć to anime :) ciepła, miła seria pozwoli Wam zapomnieć o problemach dnia codziennego i zrelaksować się po męczącym dniu, a uśmiech sam wypłynie na Wasze twarze :) Serdecznie polecam wszystkim w każdym wieku :)

Streszczenie: Kuronuma Sawako, cicha i skromna dziewczyna, nazywana jest przez wszystkich Sadako. Pseudonim ten zawdzięcza niezwykłemu podobieństwu do głównej postaci z  „Ringu”. Przez to szczególne podobieństwo wszyscy boją się dziewczyny, ba, nawet obawiają się jej wzroku! Wszystko zmienia się w momencie, gdy na jej drodze staje Shōta Kazehaya. Chłopak, cieszący się wielką popularnością, nie boi się Sawako. Co więcej jako pierwszy zaczyna z nią rozmawiać. I w tym momencie rozpoczyna się nowy rozdział w życiu dziewczyny, rozdział, w którym zaczyna wieść w końcu normalne życie. Ale czy na pewno wszystko pójdzie tak łatwo?

Dobrze myślicie! Pachnie tu romansem na odległość xD Ale po kolei ;p Głównym plusem tego anime jest fabuła, dokładniej pomysł na nią. Historia jest ciepła, słodka. Nie chodzi mi tu bynajmniej o to, że mamy tu dużo moe jak np. w K-ON! Słodka jest przez swój klimat. Przywraca on wiarę w miłość i nastraja pozytywnie na cały dzień. Chyba że mi niewiele trzeba do szczęścia, ale mogę prawie z całą pewnością zagwarantować, że u każdego w trakcie oglądania KnT pojawi się na twarzy uśmiech. I to nie jeden raz, bowiem, jak można nie kochać Sawako? ;d Wiem, wiem, ma też swoje wady, ale jest naprawdę jedną z ciekawszych bohaterek, które widziałam w anime. U większości kobiecych postaci w anime denerwuje mnie to, że owa niewiasta jest tak cudowna, dobra, miła itp., że wszyscy chcą nieść jej pomoc, wychwalają ją, prawie na rękach noszą :D Jest to takie sztuczne, że aż czasami człowiek ma ochotę wyłączyć odcinek i nigdy nie wracać do takiego tytuły. Z tego też powodu nie lubię romansów i naprawdę bardzo rzadko je oglądam. A tu włączam KnT i co widzę? Sawako jest naturalna w tym, co robi i jak się zachowuje. Nic nie robi na siłę, po poznaniu Kazehay’i stara się z całych sił walczyć z łatką, którą przypięli jej inni.

Niestety, Sawako ma jedną denerwującą cechę. Ciągle martwi się na zapas. Każdy musi ocenić, już na początku anime, czy da radę to znieść. Jeżeli już na początku serii stwierdzisz, że masz dość tego zamartwiania się, to chyba trzeba zrezygnować z oglądania KnT. Sawako z każdym odcinkiem zamartwiać się będzie coraz bardziej. Jej cecha rozwijać się będzie szybciej niż sama fabuła. Faktem jest, że akcja idzie do przodu w iście ślimaczym tempie. Bardzo wolno, nawet za wolno. Uważam, że to, co twórcy przedstawili w 24 odcinkach spokojnie zmieściłoby się w 12. Tak to po 24 epizodach można zadać sobie pytanie: czy tu się właściwie coś wydarzyło? No tak, seria pozostawia wielki niedosyt, ale wszystko rekompensuje nam drugi sezon, już tylko 12 odcinków i jakże konkretnych. Da się to wszystko przetrzymać ze względu na grafikę, słodką, bajeczną, piękną. Oraz przez wzgląd na bohaterów drugoplanowych, którzy są niewątpliwym plusem całego anime.

Każdy z nich ma niepowtarzalny charakter. Mnie najbardziej do gustu przypadła Chizu oraz ekscentryczny wychowawca Pin xD  Wracając jeszcze do grafiki, trochę przypomina tą z Bokura ga Ita, ale bez obaw, przy zbliżeniu twarzy postaciom nie znikają oczy xD Co do ścieżki dźwiękowej Kimi ni Todoke, nie zachwyca ani nie rozczarowywuje. Opening mnie osobiście nie prypadł do gustu, za to podoba mi się ending – Kataomoi śpiewany przez Charę. Oba utwory pasują do tak cukierkowego anime.

Co mogę powiedzieć więcej tym, którzy zastanawiają się dalej czy obejrzeć czy dać sobie spokój? Warto, nawet dla cudownego uśmiechu głównego bohatera ^^ Nawet Haruma Miura w wersji live action nie uśmiecha się tak rozkosznie i słodko jak Kezehaya w anime xD Na koniec dodam, że osobiście spodobała mi się ta słodka historia miłosna. Mimo wad anime oceniam pozytywnie i polecam każdemu, kto pragnie oderwać się od szarej rzeczywistości i zanurzyć w cukierkowym świecie, gdzie czas płynie wolno i spokojnie.

Wymęczyłam tą recenzję xD W końcu xD Jakoś nie mogłam się za to zabrać, a teraz mi się wydaje, że to wszystko, co napisałam, to takie bez ładu i składu xD No cóż, mam nadzieję, że nie jest tak źle i zapraszam do komentowania ;)

Hmm… od czego by tu zacząć?  Może powiem, co mam zamiar robić na blogu. Na pewno nie zabraknie recenzji anime. Przez ten czas, który mnie nie było trochę tego obejrzałam, więc chętnie teraz się podzielę z Wami opiniami i przemyśleniami ^^ Dodatkowo pojawią się pierwsze wrażenia z nowych sezonów oraz opisy tego, co nas czeka ^^ Raczej zrezygnuję z opisu poszczególnych odcinków danego anime, za dużo zabiera czasu i czasami to nie wiadomo, co napisać. Lepiej zbiorczo w postaci recenzji ^^

Postaram się, podkreślam postaram się, zakończyć to moje opowiadanie. Ogólny zarys pomysłu nadal mam w głowie, więc coś jeszcze się postaram wymyślić i jakoś dociągnąć do końca xDD Nowego nie będę zaczynać, bo za dużo czasu z tym schodzi xD

Z nowych rzeczy, to może napiszę coś o dramach, tak ja też zaczęłam trochu oglądać, co prawda dopiero od 2(?) tygodni xD Ale nie martwcie się! Głównym zamysłem bloga pozostaje i tak anime ;)

Hmm, nadal mam obawy, czy to się znowu nie skończy tak, że po kilku miesiącach mi się znudzi i po raz kolejny zawieszę działalność na czas nieokreślony. Ale muszę pokonać lenistwo i zabrać się do roboty za coś, padło na bloga xD Choć w sumie mogłam się za to w czerwcu zabrać już xD Ale wyszło, jak wyszło.  Dużo rzeczy źle wyszło, których niestety się już nie cofnie.  Miałam sobie być teraz szczęśliwą studentką pierwszego roku medycyny gdzieś, a niestety nie wyszło -.- Ale nie poddam się łatwo i poprawię sobie maturę, żeby nie było, że nie próbowałam 2 razy xD Najwyżej za rok pójdę na cokolwiek już. Teraz mam rok wolny, w którym się muszę zmusić do porządnej nauki chemii ^^ Ale nie będę przesadzać, bo na dobre mi to nie wyjdzie xD Nie będę się rozwodzić nad tym, jak to mi źle i jak moje życie się spieprzyło, bo przecież nie samymi studiami człowiek żyje, a swoje już przepłakałam z tego powodu i nie chcę więcej. Obecnie żyję z dnia na dzień i staram się nie planować, bo potem się można gorzko rozczarować, jak nie wyjdzie. Polecam wszystkim ten sposób funkcjonowania ^^

Wakacje minęły mi i na pracy trochę, ale głównie na lenistwie szeroko pojętym xD Teraz to nawet mi się nic oglądać nie chce ani dram, ani anime, a nawet czytać. Po roku szkolnym miałam taki głód książek normalnych, że czytałam jedną na dzień prawie xD Hmm, co by tu jeszcze powiedzieć, żeby nie zanudzać?;d O, wiem, może się pokuszę kiedyś o recenzję jakieś książki xD Widzę, że wp ma opcję dodawania ankiet, to stworzę jakąś zaraz, zobaczymy, jak to się sprawdza w praktyce xD

Jeszcze raz Was przepraszam za moją długą nieobecność. Mam nadzieję, że ktokolwiek to jeszcze czyta i ucieszy się z reaktywacji bloga ^^ Postaram się zabrać za siebie i pisać, pisać, pisać xD Aż do znudzenia Waszego i mojego xD Życie to ciężkie jest ~~~ale idźmy do przodu ;p

A teraz przejdźmy do Seikon no Qwaser.

Odc.01

W pierwszym odcinku poznajemy dwie dziewczyny: Oribe Mafuyu i Yamanobe Tomo, które uczęszczają do St. Mikhailov Academy. Pewnego dnia na swojej drodze spotykają srebrnowłosego chłopca – Aleksandra, dla przyjaciół Sashę. Okazuje się, że jest on Qwaserem – alchemikiem, który swoją energię czerpie z Somy, czyli mleka z kobiecej piersi. Jego pojawienie się związane jest z tajemniczą ikoną, której poszukuje szereg organizacji religijnych i osób. Podobno ojciec Tomo miał ją w swoim posiadaniu. Po tym jak zniknął wierzą, że dziewczyna zna lokalizację obrazu…

Myśli i wnioski:

Nie jest źle, ale. No właśnie, zawsze są jakieś ale xD

Ugrzecznili tą serię tak, że bardziej to się chyba nie da. Znam mangę, coś ostatnio się zabrałam za czytanie czegokolwiek,  no i to, co jest w anime, a to co jest w mandze to duża różnica. Oczywiście nie fabularna, ale w sposobie przedstawienia. W wersji papierowej mamy prawdziwe sado – maso xD Gwałty, krew, nie oszczędzono nam żadnych szczegółów. A w anime wszystko jest ocenzurowane.  Wolałabym wersję bardziej hardcore xD Ale podobno ma być. Więc sobie poczekam.

Pod względem graficznym bardzo mi się seria podoba. Choć oglądałam dość nieciekawą wersję, ale kolory bardzo ładne i szczegóły.  Przesadzili z biustem Tomo. No nawet w ecchi mniejsze piersi rysują o.O  Ale przetrwam i to xD Tylko dajcie mi wersję nieocenzurowaną xD Dziwne jest to, że blizna Sashy raz znika, raz się pojawia, a w mandze była cały czas. Nie wiem, co o tym sądzić. Ale to razi, nie tylko mnie, bo każdy mi właśnie mówił o tej znikającej bliźnie. I ogólnie moi znajomi oceniali ten odcinek jako średni, sama też go tak oceniam.

Muzyka mnie nie zachwyciła,  nie pamiętam ani op, ani end. A pamiętam, że w animacji endingu jakaś wanna była o.O  Super mam wspomnienia. Ale to dlatego nie pamiętam muzyki, że w innych seriach zimowych są naprawdę świetne utworki. Może po kolejnych odtworzeniach mi się spodobają.

Co jeszcze mogę powiedzieć? O bohaterach nic nie mówiłam jeszcze.  Lubię Sashę, ale z charakteru, z wyglądu to mi się nie podoba. Już to na podstawie mangi odkryłam. Za to podoba mi się ksiądz, czy kto to tam jest ^^ Co do postaci żeńskich to polubiłam Mafuyu, Tomo nawet też.

Polecam Wam tą serię, również mangę, jeśli lubicie takie klimaty ^^

A i właśnie! Niedawno dołączyłam do grupy skanlacyjnej i podałam im pomysł przetłumaczenia tej mangi. Spodobała się, tylko brakuje nam tłumacza. Jakby ktoś był zainteresowany, to proszę się do mnie zgłosić. Byłabym bardzo wdzięczna ^^

No to teraz screen’y xD

Dance in the Vampire Bund

Większość pierwszego odcinka skupia się na talk show z udziałem gwiazd, profesorów i innych znanych osobistości Japonii, którzy zastanawiają się na tym, czy wampiry istnieją.  Akcja rozkręca się w momencie, gdy do studia przybywa jedna z przedstawicielek wampirów i pokazuje zebranym ramię jednego z jej pobratymców. Okazuje się, że aktor, który był jednym z ekspertów w dzisiejszym odcinku,  jest tak naprawdę wampirem. Kiedy jego moce przebudzają się i zaczyna atakować widzów w studio do akcji wkracza mała, blond włosa dziewczynka. Okazuje się, że jest ona Księżniczką Wampirów i postanowiła się ujawnić,  aby stworzyć  „Specjalną Strefę”, gdzie w spokoju mogłyby żyć wampiry.

Pierwszy odcinek według mnie był taki średni. Pierwsze piętnaście minut, gdzie  wszyscy gadali o tym czy wampiry istnieją, czy też nie, to wielka nuda. Dopiero z pojawieniem się wampirzycy wszystko nabiera tempa. Mam nadzieję, że dalej będzie już tylko lepiej, bo mam zamiar kontynuować oglądanie tego anime.
Grafika mi się spodobała. A Mina wygląda jak elf ^^ . Strasznie lubię elfy, ale o tym już pewnie mówiłam nie raz. Co zaś się tyczy muzyki, to w tym odcinku jak na razie dostaliśmy tylko ending, który jakoś szczególnie nie przypadł mi do gustu.
Mam nadzieję, że dalej będzie tylko lepiej, bo pomysł na anime jest naprawdę świetny.

So Ra No Wo To

Kanata Sorami przybywa do miasta Seize, gdzie ma zamieszkać w Fortecy Czasu. Zanim jednak tam trafia gubi się w drodze i trafia na lokalny festiwal. Tam poznaje Rio, która wyjaśnia jej ideę festiwalu i pomaga dotrzeć do Fortecy. Okazuje się, że Rio będzie uczyć Kanatę, jak zostać trębaczem.

„K-ON” wersja wojskowa? Mogę stwierdzić, że tak xD Kreska jak najbardziej przypomina tą z wspomnianej przeze mnie serii. Nie oznacza to, że jest zła. Wprost przeciwnie! Bardzo lubię kreskę z „K-ON’a”. Do tego w So Ra No Wo To dostaliśmy piękne widoczki. Te krajobrazy podbiły moje serce, zawsze lubiłam takie klimaty ^^. Co do muzyki, bo w końcu ona najważniejszą rolę będzie tu odgrywać,  to nie zaskoczyła mnie niczym szczególnym. Tego się spodziewałam i to dostałam.  Zarówno op, jak i end słucha się przyjemnie, ale nie zapadły mi w ucho, jak na razie. Zobaczymy, co będzie dalej, ale czy będę oglądać na bieżąco to nie wiem.

Baka to Test to Shoukanjuu

Akihisa Yoshii ląduje w najgorszej klasie swojej szkoły, czyli oddziale F. Warunki tam panujące nie odpowiadają jemu, ani reszcie uczniów, dlatego postanawiają coś zmienić. W tym celu wypowiadają „wojnę” klasie E. Jeśli ją wygrają będą mogli zamienić się klasami z innym odziałem, a tym samym poprawić warunki edukacji. Dodajmy, że pojedynek kończy się zwycięsko dla klasy F, ale to dopiero początek problemów, bo wyzwanie rzuca im najlepsza klasa w szkole, czyli oddział A.

Miałam tego nie oglądać w ogóle, ale w końcu pod namową obejrzałam. I nie żałuję! Naprawdę świetna komedia. Do tego super grafika. Czego można chcieć więcej? Uśmiałam się co nie miara przy tym. W sam raz na zimnie, ponure styczniowe wieczory. Do tego ending jest naprawdę super. Już czekam na pełną wersję tego utworu. A tak jeszcze sobie przypomniałam, te stworki, co je przywołują to takie podobne są do Shugo Char. Takie słodkie ^^

Durarara!!

Mikado Ryuugamine  przeprowadza się do Tokio, gdzie ma rozpocząć naukę w nowej szkole, do której uczęszcza również jego przyjaciel z dzieciństwa, Masaomi Kida. Podczas pierwszego ich spotkania po długim czasie, Mikado poznaje Tokio, znajomych Kidy oraz miejską legendę, czarnego motocyklistę bez głowy.

Jeej! Super xD Podoba mi się, już mnie kupiło to anime *.* Aura tajemniczości, mroczny klimat, gangi, dziwne postacie. To wszystko, co lubię najbardziej. A! No i motor! Kocham motory *.* Grafika jest taka trochę inna, ale nawet mi się podoba. Do tego muzyka! O tak, tu należy się wielki plus twórcom. Doskonale pasuje do klimatu całej serii. Czekam na dalsze odcinki, bo na pewno będę je oglądać xD

W niedzielę byłam sobie na WOŚP’ie. Już po raz trzeci, jak zwykle było super, tylko sami wiecie, jaka była pogoda >< I dlatego jestem chora. Ale przejdźmy już do DtB i zakończmy w końcu opisywanie tej serii ^^

Odc.10

Okazuje się, że Suou to nie Suou a klon. Wszystko to wyjaśnia jej matką, którą poznaliśmy w poprzednim odcinku. Kirihara opiekuje się July’em i Suou, do momentu, kiedy Hei wkracza do akcji i o mało nie zabija policjantki. Do tego Suou zakochuje się w Czarnym Żniwiarzu.

Odc.11

W tym odcinku Suou spotyka się z ojcem. Okazuje się, że w pierwszym odcinku zginął jego klon stworzony przez Shion’a. Suou też została stworzona przez brata dwa lata temu. Doktor wyjaśnia córce okoliczności jej powstania i narodzenia się zdolności Shion’a. Na końcu umiera już naprawdę.
Hei w tym odcinku dociera do miejsca, gdzie przetrzymywana jest Yin, tam czeka na niego Hazuki…

Odc.12

Suou spotyka się z bratem, a Hei walczy sobie z Hazuki. Okazuje się, że obecna Yin to tylko powłoka, a jej byt znajduje się gdzieś w Bramie. Owego ducha spotykają Suou, Shion i July. Chłopaki giną, a Suou próbuje zabić Yin, jednak pojawia się Hei, który powstrzymuje Suou. Yin rozbija fragment meteoru, który dziewczynka nosiła przy sobie i wszystkie jej wspomnienia zostały utracone, a ona sama ginie.
Na koniec Hei zabija Yin i znika…

Podsumowanie:

WTF? Tyle mi się nasunęło po ostatnim odcinku. Totalnie nie rozumiem po co powstała dyga seria. O ile pierwsza to coś, co mogę polecić każdemu bez wahania, to druga stała się, jak dla mnie, porażką roku. Naprawdę. Pomieszali wszystko, całe te wątki z klonami, przepowiedniami i innymi głupotami są dla mnie totalnie niepotrzebne i w ogóle.

Nie powinnam teraz odnosić się do pierwszej serii, ale aż się o to prosi. Jak zwykle kontynuacja okazała się słabsza od pierwowzoru, ale żeby aż tak? No co to w ogóle jest? Pourywane wątki, znowu niejasne zakończenie. Dalej nie wiemy nic. Nie wiemy, gdzie jest prawdziwe niebo? Co z tymi Bramami, Syndykatem i kim w ogóle są Kontraktorzy? Chyba że ja tego nie umiem zrozumieć ><

Co mi się podobało to grafika, nadal pozostaje na wysokim poziomie. Pominę widok Hei’a w pierwszych odcinkach, poza tym wszystko było bardzo ładne. Do tego opening, bo endingu jak zwykle nie słuchałam, wpada w ucho. Lubię go słuchać, choć początkowo też mi się nie podobał, ale ogólnie może być.

Co do postaci, to tak. Suou koniec końców polubiłam, choć na początku jej miałam dość, ale w ostatecznym rozrachunku doszłam do wniosku, że można obdarzyć ją sympatią. Hei, to jest ładna menda i tu już ma plus, choć jak chodził jak menel, to miałam ochotę mu coś zrobić! Ale w końcu doprowadził się do porządku. I jego gwiazda na końcu zaświeciła z powrotem, więc wszystko jest ok.
Nie polubiłam Shion’a. Takie rozpieszczone dziecko, które niby chciało dobrze, a narobiło ambarasu. Jak zwykle zresztą takie dzieci. Dobrze, że go nie ma.
No i polubiłam Hazuki, która ma bardzo ciekawy sposób płacenia za kontrakt. Szkoda, że jej tak mało było w całym anime, ale scena z ostatniego odcinka wszystko wynagradza :D

Na koniec powiem, że wszystko jest jeszcze możliwe i trzecia seria może być. Chyba że, miejmy nadzieję, wyjaśnią wszystko w OAV’kach i na tym koniec. Bo jak mają mi znowu zrobić coś takiego jak teraz, to ja dziękuję bardzo.

No i czas na screen’y. Po 10 z każdego odcinka xDD

Odc. 09

Natsu, Gray, Erza, Lucy i Happy oraz Makarov wracają do Gildii, jednak nie mogą trafić, bo się zgubili. Do tego są bardzo głodni, a łowienie latających ryb nie przynosi skutku. Nagle docierają do opuszczonej wioski, gdzie próbują się posilić, ale pozostawione sobie samo jedzenie nie jest zbyt dobrym pomysłem na posiłek.  Lucy z Natsu, Gray’em i kociakiem wyruszają na poszukiwanie grzybów, które kończy się dziwną przypadłością.
Okazuje się, że wioska jest we władaniu Mrocznej Gildii i została opanowana (?) przez potwory, które nasi przyjaciele pokonują. Udaje im się też przywrócić do normalności wszystkich mieszkańców i całą wioskę, po tym wracają do Magnolii.

Odc. 10

Wszyscy są już w siedzibie Gildii. Ma odbyć się pojedynek Erzy z Natsu, jednak zostaje on przerwany przez wysłannika Rady, który aresztuje Erzę. Wśród magów panuje nastrój przygnębienia, a Natsu zostaje zamknięty jako jaszczurka w słoiku. Okazuje się, że tak naprawdę w słoiku siedzi Macau, a Natsu wyruszył na pomoc Erzie. Jednak jego interwencja tylko zaszkodziła, bo całe aresztowanie było tylko na pokaz, a dziewczyna nie poniosłaby żadnej kary. Na szczęście obydwoje wracają do Gildii.
A tam pojawia się jeden z najsilniejszych magów Fairy Tail, a przy tej okazji Lucy dowiaduje się o specjalnych zadaniach klasy S, do których dostęp mają tylko nieliczni.
Natsu wraz z Happy postanawiają wbrew zakazom zdobyć takie zadanie, a w jego wykonaniu pomoże im Lucy.

Odc.11

Gildia postanawia wysłać kogoś, kto przyprowadzi Natsu i Lucy z powrotem, do zadania zgłasza się Gray. Chcąc nie chcąc jedzie z nimi na przeklętą wyspę, gdzie wszyscy ludzie są skażeni klątwą, która powoduje, że zamieniają się w potwory. Mieszkańcy wioski żądają od magów zniszczenia księżyca.
Rano wszyscy udają się na małe rozeznanie. Spotykają dziwną mysz, uciekając przed nią trafiają do świątyni. Tam Gray rozpoznaje Deliorę, potwora, którego niegdyś zapieczętowała oddając swoje życie jego nauczyciela Ur. Do tego wokół kręcą się podejrzanie zachowujący się ludzie, którzy pracują dla tajemniczego Reitei, który chce ożywić Deliorę…

Myśli i wnioski:

Po co w ogóle był 9 odcinek? Już fllirer na początku? No cóż. Potem nawet o nim zapomnieli i od razu przeszli do wydarzeń z mangi. Bardzo dziwne. Ale skoro już teraz, przy takiej ilości mangi, dają fllirery, to może będzie to długa seria? Oby, oby xD Ale nie za dużo takich fllirerów, bo nie lubię xD Choć można popatrzeć na Gray’a, ale jednak wolę odcinki na podstawie mangi xD

Za to 10 i 11 epek to już odwzorowanie mangi. Czytałam to dość dawno, w ogóle dawno czytałam samą mangę, ale widząc to wszystko się fajnie przypomina.
Nadal jestem oczarowana tą mangą i tym anime xD Do tego Gray *.* Jeśli teraz robiłabym ranking TOP 10 Bishów to na pewno znalazłby się w pierwszej piątce xD

Najbardziej mi się podobała akcja z kradzieżą zadania klasy S. Oczywiście wiadomo było, że Gray pojawi się prędzej czy później, nie będzie zaskoczeniem jak dodam, że i Erza wkroczy do akcji. Ale nie będę spoilować xD

Ogólnie to nie mam weny dziś i totalnie nie wiem, co pisać o tych odcinkach. Jeszcze mój komputer mnie denerwuje tak, że po prostu niezłe wiązanki na niego lecą. I ten nieszczęsny serwer, z którego nadal mnie wywala i nie mogę zrobić audycji. Ale jutro mamy spotkanie fanów m&a z mojego miasta, więc liczę na to, że mój nastrój się poprawi. Teraz screen’y, po 10 z każdego xD

Ostatnio mam strasznie problemy z komputerem i jakimkolwiek sprzętem, że chodzę zła jak nie wiem. Jeszcze w sobotę w nocy zabrali mi Internet, już myślałam, że nie będę go mieć przez dwa tygodnie, ale na szczęście naprawili go już w niedzielę. Ogólnie to wczoraj chyba udało mi się opanować wszystkie problemy, ale nie będę się cieszyć za bardzo, bo zawsze może się coś stać niedobrego! Ale miejmy nadzieję, że to już koniec kłopotów. Zapraszam dziś wszystkich na audycję świąteczną, którą przeprowadzę od 22 do 00, jeśli się coś zmieni dam znać xD A zaraz dostaniecie link do słuchania xD W ogóle kiedyś zrobię osobną notkę o radiu, a do kilku osób będę mieć prośbę ogromną, ale to kiedyś wszystko wyjaśnię xDD

Tutaj link do strony radia Nyaa
A tu do słuchania xD Buaa

Teraz przejdźmy do życzeń.

No więc tak ^^ Wszystkim odwiedzającym, czytającym i komentującym chciałam złożyć serdeczne życzenia świąteczne ^^

Spokoju, odpoczynku od szkoły i innych problemów, śniegu, który u mnie znika >< oraz poczucia tej świątecznej magii. Aby wszystko co będziecie robić było przez te święta inne i magiczne. Aby nie zabrakło Wam uśmiechu i cierpliwości do sprzątania, pieczenia i gotowania xDD Do tego wspaniałych prezentów pod choinką xD Takich,  o jakich marzyliście cały rok xDD  I oczywiście niezapomnianej zabawy sylwestrowej, żeby potem nie trzeba było kaca leczyć przez tydzień xDDD Do siego roku 2010! I na koniec z japońska xD

Merii Kurisumasu!

Dodam Wam zdjęcie choinki, która sobie u mnie w mieście stoi na rynku xD Sorry za jakość, ale telefon ma 3 mega piksele tylko xDD

]]> http://onlyheaven.wordpress.com/2009/12/23/swieta-swieta/feed/ 8 asqua92 xmas2008 (1) P111209_14.36